چرا از یه جایی بدمون میاد؟

دیدگاهتان را بنویسید

ارسال دیدگاه به عنوان یک کاربر مهمان.

  1. نقد جالب و خوبی بود.
    متاسفانه زمانایی پیش میاد که چند نفری که بخاطرشون داخل یک شبکه اجتماعی عضوی پا می‌شن میرن. اونجاها واقعا دردناکه. اما تجربه من اینه که همیشه آدمایی هستن که ارزش موندن داشته‌باشن. شخصا بار‌ها خواستم توییتر رو ترک کنم، اما نهایتا کسایی رو دیدم که واقعا ارزشش رو دارن و نتونستم.

    گاهی اوقات طبیعت بعضی از شبکه‌های اجتماعی مثل توییتر یا فیس‌بوک به نوعیه که یک اغتشاش ذهنی ایجاد می‌کنه که ناخودآگاه یک عملکرد سویچ‌تسکینگ از مغزت می‌خواد و توی این مواقع گاهی اوقات شخص که تحت فشاره، ممکنه نیاز به به‌نوعی سکوت داشته‌باشه و کمی شروع به گوشه‌گیری یا فاصله گرفتن از شبکه اجتماعی کنه.
    اینا تجارب من بود. به نوعی مثال‌هایی برای دسته‌هایی که گفتیم محسوب می‌شن.
    ممنون بابت پستت.

    1. ببین این قضیه کاملاً درسته شما تو جایی زندگی میکنین که دوستاتون هستن، چون ذاتاً انسان اجتماعی هستش و نمیخواد بره تو غار زندگی کنه. در نتیجه شما هستید چون دوستاتون هستن چون از دید شما اونجا داره خوش میگذره و این زمان رو بطالت نمیدونی در واقع.
      از طرفی کنار رفتن موقت هیچ مشکل نداره، کاملاً اوکی هستش چون نمونش تو دنیای واقعی هم هست خیلی وقتا حال و حوصله دوستاتو ممکنه نداشته باشی. در واقع کل این شبکه های اجتماعی و واکنش و رفتارها عیناً توی واقعیت قابل قیاس هستن.
      خواهش میکنم

بایگانی