جامعه آنلاین

تو این پست تو فکرم اینه که تعارف رو کنار بذارم٬ یه جوری راحت‌تر صحبت کنیم، چندین سالی میشه که جاهای مختلف نوشتم٬ کارای مختلف کردم و به نوعی  با جامعه آنلاین سر و کله زدم حالا نه خیلی زیاد اما به اندازه خودم کافی بوده٬ از نظر من جامعه آنلاین تا حدی زیاد شاید بشه گفت ۹۰٪ همون جامعه آفلاین ماست که فقط دسترسی به اینترنت پیدا کرده٬ روش گذروندن وقت آنلاین ایرانی‌ها خیلی شبیه زندگی آفلاین خواهد بود، جستجوهایی که می‌تونید از گوگل ببینید٬ وب‌گردی بی‌هدف، استفاده از اینترنت برای آشنایی با دختران و عکس و فیلم باحال(!) دیدن، غوغا می‌کنند. این همون رفتار جامعه آفلاینی بود که یه زمانی توی مترو از طریق بلوتوث ویدئو میگرفتن حالا یه مرحله پیشرفت کردن از طریق پیج‌های مختلف ایرانی فیس‌بوک یا اینستاگرام می‌بینند.

china-internet-cp

این جامعه آنلاین دقیقاً همان تعصب‌ها و دیکتاتوری ذاتی و نقدناپذیری‌های توده مردم‌اش را دارد، همان‌هایی که معتقدند فلان‌چیز باید فیلتر شود٬ فلان کانال تلویزیونی باید بسته شود٬ دوستان آفلاینشان معتقدند فلان بی حجابان را باید پلیس بگیرد٬ چنین جامعه‌ای با دیدن نظر مخالف یا متفاوت خود که هیچ وقت تاب نمی‌آورند و باید تلافی کنند و همیشه دوست دارند که به زور نظرات خودشان را به دیگران تحمیل کنند.

این وسط چه کسی به نوشته‌ای که برای نوشتنش ساعت‌ها وقت صرف شده اهمیت می‌دهد؟ با این وضعیت وبلاگ هم تاب نمی‌آورد٬ کاربرانش دوست دارند دنیا همیشه مطابق میلش باشند٬ یا اینکه جو را به سمت فضایی می‌برند که خودشان خوششان می‌آید. جامعه‌ای که معتقدند همیشه باید کار برایشان مجانی باشند و در قبال کار مجانی همیشه درخواست‌های بی حد و اندازه دارند بدون اینکه به پشت صحنه فکر کنند. هیچ وقت مردم به این فکر نمی‌کنند که خواننده٬ نوازنده٬ نویسنده٬ دولوپر هم بالاخره مثل خودشان آدم هستند٬ زندگی می‌کنند و خرج دارند و کار دارند. همیشه فقط و فقط توقع دارند.

مردم ایران چه آنلاین چه آفلاین شور گذرا دارند٬ یک زمان خیلی زیاد شلوغ می‌کنند و سریع هم به همان سرعت فراموش می‌کنند٬ افراد را به سرعت بزرگ می‌کنند و به سرعت به زمین می‌کوبند، در جاهایی که باید کنار این افراد باشند آن‌ها را فراموش می‌کنند و فقط استفاده کردن را یاد گرفتند.

نارنجی یکی از سایت‌های خوب ایران در زمینه تکنولوژی بود که پیشرو بود. پیشرو بودن به این منظور که این نارنجی بود که باعث شد کلی سایت دیگر نظیر نارنجی هم پدید آید و رقابت کنند. این نارنجی بود که هزاران فرد را آگاه می‌کرد از آنچه پیرامون آن‌ها می‌گذرد. سایتی که هسته اصلیش از شهر کرمان پایه گذاری شده و نفرات اصلی هم در همین شهر زندگی میکنند. من هرچقدر هم که انتقاد داشته باشم نسبت به این گروه، هرگز منکر پیشرو بودن اونها و خدماتی که به جامعه مجازی ایران کردند نخواهم بود.

این افرادی که خدمات زیادی را به کاربران کردند الان در زندان یا بازداشت هستند! حدود ۱۳ روز هست که در بازداشت هستن  بدون حق گرفتن وکیل داشته باشن (شاید هم این حق رو داشتن ولی خبری در این مورد ارائه نشده). اما واقعاً جرم این افراد چیست؟ جرمی که به صورت عادی برای همه خواهند برید؟ قانونی که چارچوب ندارد و مشخص نیست٬ این جرم قابلیت این را دارد که به همه افراد آنلاین بگوییم مجرم. هرچند جرم این افراد هر چیزی هم که باشه، این همه مدت در بازداشت بودن و بعد تهیه فیلم زشتی که از اینها تهیه شد واقعاً با هیچ معیار انسانی و اخلاقی سازگار نبود، این افراد کارهای مشترک بسیاری کردند در راستای بهبود اطلاعات مردم٬ کارهای مشترک با نهادهای دولتی کردند. این روند قابل قبول نیست حتی اگر به قول امنیتی ها قانونی هم باشه!

نکته مهم و جالب در راستای همون اخلاق عمومی جامعه این است که متاسفانه بدون اینکه هیچ مدارک و یا شواهدی داشته باشند، شروع کردن به تهمت زدن و درج انواع جرایم فرضی! کمترین حالت این است که شاید کاری کردند گرفتندشون! یعنی بودن این سایت اینقدر محیط فعالیت دوستان رو تنگ کرده بود که حالا اینطور میخوان انتقام گیری کنن؟ از طرفی انتظار موضع‌گیری و اظهار نظر صریح در این موارد نباید داشت٬ همه افراد خبرگزاری نیستند و دوست دارند متمایل به سمتی نشوند که بعداً مشکلی پیش بیاد (باید این حق را داد چون رسانه یا وبلاگی که دارند در واقع همیشه صدای خودشان نیست) در واقع ننوشتن سخت تر است اما نوشتن تحلیل بدون داشتن اطلاعات راه رفتن روی لبه تیغ است. هرچند معتقدم که اگه نوشتن در این باره واقعاً این قدر سخته و فضای امنیتی ایجاد شده باید از این مملکت رفت.

چیزی که واقعاً همه دوست دارند لایک و این موارد نیست٬ اینه که نوشته‌ها واقعاً تاثیرگذار باشند روی افراد و آدم‌ها و این قضیه محسوس بشه٬ چه بسا خیلی از افراد دوست ندارند که مشهور شوند ولی دلگرمی آن‌ها همین تاثیر گذاری است.

در کل باید یاد بگیریم که هیچ وقت پشت دوستان خودمون رو خالی نکنیم، و قدردان آنچه که انجام دادند باشیم. به هرحال یک روز هم ممکن است شما دچار این مشکل شوید ولی اون موقع ممکنه دیر باشه برای اینکه این نوشته رو درک کنید.

یک دیدگاه برای «جامعه آنلاین» ثبت‌شده است.
  1. و هنوز هم خبری نیست :(

دیدگاه خود را بیان کنید