جشن پیروزی

ایران دیروز برنده مسابقه فوتبال در مصاف با کره شد و با این برد راهی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل شد. خبر خوب و خوشیه٬ پس حالا باید به خاطر این قضیه خوشحالی کنیم.

28031392

اما من دیروز به خاطر اینکه بالاخره ببینم چه خبره گفتم باید شرکت کنم تو این جشن (به عنوانی البته! از نظر من جشن نبود)٬ خیلی راحت سوار ماشین شدیم٬ بعد با سیستم اینکه دوستامون کجا هستن تا بهشون برسم مسیری رو طی کردم تا به اونا برسم تا در کنار اونا شادی و خوشحالی کنیم. اما این شادی و خوشحالی چی تعریف شده برای این مردمی که اومدن؟ به نظرم چند تا عمده مواردی بود که دیدم:

۱. موسیقی

۲. بوق (یا فلاشر)

۳. رقص یا شعار

تقریباً خیلی کم دیده بودم همچین برنامه‌ای رو و خارج از ایران هم ندیده بودم٬ در نتیجه به ذهنم رسید یه مورد مشابه توی خارج از کشور پیدا کنم تا یه مقایسه ای انجام بشه٬ چرا که صرف به اینکه نقد یک جانبه بشه جالب نیست.

با جستجوهایی که انجام دادم به این موارد رسیدم: + و + و +

توی هیچ‌کدوم ترافیک مثل تهران نبود٬ بهم ریختگی نظم شهر نبود٬ همه با ماشین تفریح نمی‌کردن و خیلی موارد دیگه که اینجا رعایت نمیشد.

اما جدا از این مسائل نمی‌دونم چرا کل تفریح مردم شده با ماشین تو خیابون دور زدن و موسیقی گوش کردن٬ سوال اینجاس که میشه دید مردم تفریح دیگه‌ای ندارن تا یه جور دیگه این شادی رو بروز بدن؟ درسته تو ایران کارناوال نداریم٬ اما خب این مراسم هم یه چیزی مثل تاسوعا عاشورا میمونه که همه با ماشین میان و یه دوری میزنن تو خیابونا. عملاً تفاوت خاصی نداره جز اینکه اونجا نذری می‌گیرن!

هرچند شاید فضای نسبتاً باز (یا شاید به ظاهر) پیش اومده رو بگیم چیز جدید و نویی هست که برای مردم جا نیفتاده و الان دیگه باید به هر حالتی شده استفاده کرد اما خب به نظرم بین خوشحالی شنبه تا سه شنبه خیلی تفاوت داشت و همچنین آدم‌هایی که بودن٬ امیدوارم کم کم این فرهنگ درست بشه و شادی بهتری ببینیم.

دیدگاه خود را بیان کنید